Een foto van mij in mijn eentje op stap

06 mrt In mijn uppie

Vorige zomer begon het bij mij te kriebelen.. Meer dingen doen in mijn uppie, ik, helemaal alleen op stap. Om plezier te hebben heb je niet altijd een ander nodig, toch? Af en toe iets alleen doen is best goed voor een mens, vooral als je daar – net als ik – eigenlijk niet zo heel erg goed in denkt te zijn.

Ben je eenzaam dan?

Nee hoor, ik ben niet eenzaam. Ik heb genoeg lieve mensen om mij heen die ik vaak genoeg zie en waar ik ook heel erg blij mee ben. De afgelopen jaren heb ik gewoon gemerkt dat ik, doordat ik hoogsensitief ben, af en toe teveel prikkels binnen kan krijgen. Daarnaast neem ik de gemoedstoestand van anderen snel over, wat niet altijd even goed uitpakt.

Begrijp me niet verkeerd, ik vind het echt heel erg leuk om samen met een vriendin uren te kletsen in een leuk koffietentje, of om met mijn gezin of Thijs een dagje naar een leuke stad te gaan. Dat is allemaal erg gezellig en nodig om een leuke band met elkaar te houden. Soms is het gewoon het fijnst wanneer je met niemand rekening hoeft te houden en op te gaan in je eigen gedachten. Eigenlijk is dat ook wat ik nu aan het doen ben, opgaan in mijn hersenspinsels. Alleen is het verschil dat ik deze nu ook met jullie deel.

Uitdaging

Vorige zomer ben ik na gaan denken over hoe ik dit aan zou gaan pakken. Ik kwam tot de conclusie dat ik het gewoon moest doen. Meteen popten er vragen in mijn hoofd als: “Wat zullen mensen wel niet van me denken als ze mij alleen zien?” en “Straks denkt iedereen dat ik geen vrienden heb en zielig ben.” Ik besloot het eens van de andere kant te bekijken. Al jaren werk ik in de horeca, waar zo vaak mensen alleen komen om een boek te lezen of te werken. Waarom zou ik dat dan niet kunnen?

En daar ging ik, in mijn uppie naar de Hema. Vergezeld met wat leesvoer en mijn notitieboek zat ik daar. Ik moest ergens beginnen en de Hema leek mij een goed startpunt. Met een lekkere ijskoffie zat ik daar. In de eerste vijf minuten zat ik alleen maar om me heen te kijken. Kijken er mensen raar naar me? Toen kwam ik tot de conclusie dat niemand zich druk zou maken om mij, behalve ik zelf. Uiteindelijk heb ik hier zo’n 1,5 uur gezeten, heb ik heerlijk gelezen en schreef ik weer eens aan mijn verhaal. Het was een kleine stap, maar ik was erg trots op mezelf.

Steeds vaker

De allereerste stap voelde goed, dus ik besloot om vaker dingen te ondernemen in mijn eentje. Zo ging ik vaker alleen naar de Hema, besloot ik wat vaker alleen de stad in te gaan en plande ik veel me-time in. Telkens nadat ik iets ‘alleen’ had gedaan, merkte ik dat ik vol zat met energie. Daar doe ik het dus voor, om mezelf op te laden en een te zijn met mijn gedachten en gevoelens. Op dit moment ben ik druk bezig met mijn scriptie en ook dat kost veel energie. Vanuit huis werken is soms moeilijk en ik besloot dan ook om vanmorgen mijn laptop in te pakken en in een cafeetje bij de Bibliotheek te gaan werken. En ook dat was erg leuk & fijn.

Dit gevoel gun ik iedereen, dus als je twijfelt om eens alleen een kopje koffie te gaan drinken bij dat leuke tentje: gewoon doen! Echt, het is het zeker meer dan waard.

Binnenkort wil ik een artikel schrijven vol met tips over het (thuis)werken aan je scriptie. Daarvoor moet ik natuurlijk eerst zelf het een en ander ervaren, maar het komt eraan!

Onderneem jij veel in je uppie?

Handtekening blog

Dit vind je misschien ook leuk

Tags:
Geen reactie's

Geef een reactie

CommentLuv badge

error: